بزرگان عکاسی ایران : آنتوان سوریوگین | Antoin Sevruguin

بزرگان عکاسی ایران : آنتوان سوریوگین | Antoin Sevruguin
چکیده این مطلب : انتشار : 1397/07/11 0 نظر 199 بازدید

آنتوان سوریوگین، عکاس بزرگ گرجی-ارمنی بود که در اواخر قرن نوزدهم یکی از موفق ترین استودیوهای عکاسی تجاری ایران را اداره می کرد.

در این مقاله از مجموعه مقالات معرفی عکاسان بزرگ ایران در وب سایت پرشیا جی اف ایکس به معرفی آنتوان سوریوگین یکی از عکاسان تأثیرگذار در تاریخ عکاسی ایران خواهیم پرداخت.

 

بیوگرافی آنتوان سوریوگین

آنتوان سوریوگین در سالهای آخر دهه 1840 میلادی در تهران متولد شد. پدرش یک دیپلمات روس و مادرش اهل گرجستان بود. پس از مرگ پدر آنتوان در حادثه سوارکاری، مادرش به زادگاه خود، تفلیس گرجستان بازگشت. آنتوان در دوران کودکی و نوجوانی تعلیم نقاشی دید و پس از مرگ پدر به حرفه عکاسی رو آورد. او در اوایل دهه 1870 همراه برادرانش به ایران بازگشت و ابتدا در تبریز مستقر شد.

سوریوگین مدتی بعد به تهران آمد و آنجا با زنی ارمنی به اسم لوئیز گورگنیان ازدواج کرد. آنها صاحب هفت فرزند شدند و «آندره سوروگین»، نقاش برجسته ی مینیاتور از فرزندان آنهاست.

سوریوگین در نهایت در سال 1933 در تهران دار فانی را وداع گفت و همانجا به خاک سپرده شد.

 

آغاز فعالیت حرفه ای آنتوان سوریوگین

سوریوگین پس از مرگ پدر در ایران، از نقاشی دست کشید و در گرجستان به حرفه عکاسی رو آورد تا بتواند در تأمین هزینه ها به خانواده اش کمک کند. سپس همراه دو برادرش به ایران مهاجرت کرد و ابتدا در تبریز و بعد در تهران استودیوی عکاسی تأسیس کرد.

با اینحال روابط سوریوگین با تفلیس هرگز قطع نشد. ثبت بسیاری از پرتره های اولیه ی سوریوگین از دراویش و زنان ایرانی، مشترکاً به او و آموزگار گرجی اش «دیمیتری یرماکف» نسبت داده می شود.

 

دوران اوج شهرت آنتوان سوریوگین

سوریوگین به سرعت به یکی از شاخص ترین عکاسان تجاری ایران تبدیل شد. عکس های او تنها چند سال بعد از آغاز فعالیتش، در سال 1885، در سفرنامه ها، نشریات و کتاب ها به چاپ می رسید. تا آن زمان سوریوگین استودیوی خود در خیابان علاءالدوله تهران را تأسیس کرده و ارتباطات مستحکمی با دربار ناصرالدین شاه قاجار برقرار کرده بود.

تا زمانی که سورگین در قید حیات بود، کمتر پیش می آمد به عنوان صاحب آثار خود شناخته شود. با اینحال چندین مرتبه به دلیل دید هنری و نگاه هوشمندانه اش به ترکیب بندی مورد تقدیر قرار گرفت. او موفق شد «نشان شیر و خورشید» را از دست ناصرالدین شاه دریافت کند. همچنین در نمایشگاه های بین المللی که در بروکسل (1897) و پاریس (1900) برگزار شد، «نشان افتخار» را به خود اختصاص داد.

آنتوان سوریوگین طی سالهای فعالیت حرفه ای اش در ایران مصایب زیادی را متحمل شد. در سال 1907، بخش عمده ی آثارش در اثر بمب گذاری به دستور محمد علی شاه، در آتش سوخت. چند دهه بعد، تعداد زیادی از 2000 نگاتیو شیشه ای به جا مانده، توسط رضا شاه پهلوی توقیف شدند. به عقیده رضا شاه، ایران در عکس های سوریوگین بیش از حد سنتی نشان داده شده بود.

با اینحال استودیوی سوریوگین تا چند سال پس از مرگش در سال 1933، به فعالیت خود ادامه داد.

شاید برای شما جذاب باشد : بزرگان عکاسی ایران : آقا رضا عکاس باشی

 

تأثیر آنتوان سوریوگین بر هنر عکاسی

هنگام اوج فعالیت حرفه ای آنتوان سوریوگین در ثلث آخر قرن نوزدهم میلادی، اکثر عکاسان از نگاتیو شیشه ای استفاده می کردند.

اسکن کیفیت بالای کل مجموعه ی نگاتیوهای شیشه ای سوریوگین که در سال 2012 انجام شد، نشان داد که استودیوی او از چندین تکنیک روتوش استفاده می کرده است.

 

Retouch1

Retouch2

 

تنوع تکنیک های روتوش عکس به کار گرفته شده در استودیوی سوریوگین نه تنها شیوه های کاری و اهداف عکاس را روشن می کند، بلکه میزان بالای مداخله ای را نشان می دهد که این نقاش تعلیم دیده روی عکس هایش اعمال می کرده است.

معمولاً در عکس های اولیه ی سوریوگین از صحنه های خارجی، کل آسمان با استفاده از جوهر سیاه یا قرمز، یا چسباندن کاغذ قرمز مستقیماً روی سطح نگاتیو شیشه ای ماسکه شده است.

 

Landscape2

 

در صحنه های داخلی و پرتره های استودیویی، در بعضی موارد دیوارها ماسکه شده اند و اینطور به نظر می رسد که سوژه در مقابل یک پس زمینه سفید قرار گرفته است.

 

صخئثد

 

بسیاری از نگاتیو ها نشان دهنده ی وسواس بالای سوریوگین در ارائه تصویر نهایی بی عیب و نقص هستند. در این میان بعضی از آنها نیز از شتابزدگی عکاس حکایت دارند.

 

Landscape1

 

با وجود اینکه تکنیک های سوریوگین به طور مشخصی ناب یا خلاقانه نبوده اند، میزان تلاش او برای رسیدن به تصویر نهایی جذاب و مناسب قابل تحسین است. تصاویر به جا مانده نه تنها از جانفشانی هنری سوریوگین در راه انتخاب سوژه، ترکیب بندی و نورپردازی حکایت می کنند، بلکه نشان می دهند که در اواخر قرن نوزدهم ایران با چه سرعت بالایی به عکاسی به عنوان یک رسانه جدید روی آور شده است.

 

Imamzada-Hussayn-Mosque-Qazvin

 

عکس های شاخص آنتوان سوریوگین

سوریوگین طی پنج دهه فعالیت حرفه ای خود، دو هدف را دنبال می کرد. اولی میل به ثبت وجه های مختلف ایران، و دومی ثبت تأثیر نور در عکس ها بود. او در عکس های خود گذشته را با دورنمایی از آینده به تصویر می کشد.

مجموعه آثار متنوع سوریوگین سوژه های مختلفی را شامل می شوند، از جمله: پرتره های استودیویی از خانواده ها، زنان و درویش ها؛ عکس هایی از مکان های باستانی، اشیاء، مناظر و ابنیه ی تاریخی؛ همچنین پرتره هایی از درباریان، مقامات و مراسم دربار قاجار.

 

Bazaar-of-Kashan

بازار کاشان

 

Railway-to-the-Shah-Abdol-Azim-Shrine-near-Tehran-late-nineteenth-century

راه آهن حرم شاه عبدالعظیم در نزدیکی تهران، اواخر قرن نوزدهم میلادی

 

Nasser-al-Din-Shah-and-his-dentist-ca1890

ناصرالدین شاه و دندانپزشکش، سال 1890 میلادی

 

Bettler_in_Tehran_Sevruguin_-beggar-in-Tehran

گدای دوره گرد در تهران

 

یکی از شاخص ترین عکس های آنتوان سوریوگین که در تاریخ عکاسی و تاریخ سیاسی اجتماعی ایران ماندگار شد، عکسی است که او از مراسم اعدام میرزا رضای کرمانی، قاتل ناصرالدین شاه، در ملاء عام ثبت کرده است.

 

Public-hanging-of-Mirza-Reza-Kermani

مراسم اعدام در ملاء عام میرزا رضای کرمانی، قاتل ناصرالدین شاه، سال 1896 میلادی

 

نظرات

به این مطلب امتیاز دهید

تعداد کل امتیازات این مطلب 7

مطالب مرتبط

تبلیغات

 

عضویت در خبرنامه

با عضویت در خبرنامه می توانید از جدیدترین مقالات، اخبار و محصولات سایت در ایمیل خود با خبر شوید...