آموزش عکاسی پایه : دیافراگم

آموزش عکاسی پایه : دیافراگم
چکیده این مطلب : انتشار : 1396/12/14 0 نظر 682 بازدید

در سری مقالات آموزش عکاسی پایه، مبحث ISO ( آموزش عکاسی پایه : ایزو - ISO ) و سرعت شاتر( آموزش عکاسی پایه : سرعت شاتر ) بررسی شد و یکی دیگر از موضوعات که اینبار به آن میپردازیم دیافراگم دوربین است. ما در این مقاله، با مثال ها و کلمات ساده درباره ی دیافراگم و نحوه ی کنترل آن به صورت خلاقانه توضیح می دهیم .

در عکس زیر شخصی که در فوکوس است، به زیبایی از پشت صحنه ی تار شده ی آن جدا شده. این نوعی افکت است و از آن با عنوان بوکه یاد شده  که تنها با یک دیافراگم باز ایجاد می شود. به خاطر بوکه، چشمان ما کمتر منحرف شده، و به سوژه ی اصلی معطوف می گردد. زیبایی این افکت به این دلیل است که به تجربیات شناختی ما بسیار نزدیک است. در واقع می توانیم آن را دوباره و بدون دوربین خلق کنیم. فقط کافیه از طریق چشم بر روی شی ای در مجاورت خود زوم کنید، متوجه خواهید شد که چیزهای اطراف و پشت آن کم کم تار می شوند.

 

پس زمینه ی تار کمک می کند که چشمان بیننده ی عکس، به سوژه ی اصلی کشیده شود.

دیافراگم چیست؟

دیافراگم روزنه ای در لنز شماست که از طریق آن نور وارد سنسور دوربین شما می شود. اندازه ی روزنه که میزان نور عبوری را تعیین می کند توسط مجموعه ای از پره های دیافراگم مرتب شده است. باز و بسته شدن پره ها، دیافراگم بسته یا باز را در اختیار شما قرا میدهد. دیافراگم باز اجازه می دهد تا نور بیشتری به حسگر  برسد و دیافراگم بسته باعث می شود نور کمتری به حسگر  شما برسد.

اندازه ی دیافراگم: F-stop

f-stop درواقع  اندازه ای است که نشان می دهد چقدر دیافراگم باز یا بسته است، که می تواند برای عکاسان تازه کار گیج کننده باشد چرا که f-stop نسبت به دیافراگم، معکوس است. برای مثال، یک نسبت کانونی کوچک مثل f/1.8 نشان دهنده ی دیافراگم باز است (دهانه ی باز تر) و به این معنی است که نور بیشتر ی از لنز عبور خواهد کرد. و در مقابل آن، یک f-stop بزرگ مثل f/11 نشاندهنده ی دیافراگم بسته (دهانه ی باریک) و رسیدن نور کمتر به سنسور است.

دیافراگم و عمق میدان

کنترل عمق میدان یکی از سودمندترین ابزار خلاقانه در عکاسی است. عمق میدان به محدوده هایی از عکس گفته میشود که دارای وضوح بیشتری نسبت به بقیه محدوده است و به صورت قابل توجهی فوکوس شده باشد. اگر عمق میدان کم باشد به شما اجازه می دهد که سوژه تان را جدا کرده و بقیه را تار کنید. عمق میدان عمیق همه چیز چه در پس زمینه و چه در پیش زمینه را واضح و شارپ نشان می دهد.  اگر چه عمق میدان به فاکتورهای دیگری (مثل فاصله کانونی و فاصله ی فوکس) بستگی دارد، اما دیافراگم نقش اصلی را بازی می کند.

دیافراگم بازتر عمق میدان کوچکتر : برای مثال در عکس پرنده ی زیر، ما از یک دیافراگم باز مثل f2 استفاده کرده ایم تا عمق میدان کمتری داشته باشیم. با این کار، فوکس بر روی پرنده جدا شده است و این در حالی است که تاری پس زمینه، افکت بوکه ی بسیار زیبایی را به ارمغان آورده است.

زمینه با استفاده از عمق میدان کمتر (دیافراگم بازتر - عدد کوچکتر ) تار شده است

دیافراگم بسته عمق میدان بزرگتر : مواقعی هستند که می خواهید برعکسِ این کار را انجام دهید و عمق میدان بیشتری داشته باشید. برای مثال، در عکس زیر، می خواهیم هم گلهای وحشی پیش زمینه و هم کوه های پس زمینه را در فوکس داشته باشیم. برای این کار باید از دیافراگم کوچکتر مثل f11 استفاده کنید تا عمق میدان بزرگتری به دست آورید.

دیافراگم بسته باعث می شود که هم پس زمینه و هم پیش زمینه در فوکس قرار گیرند.

نشان دادن تاثیر دیافراگم بر روی عمق میدان

برای توضیح بیشتر که چگونه دیافراگم بر عمق میدان شما تاثیر می گذارد، عکسی از عروسک های چوبی (ماتریشکا) نشان داده شده است در حالی که هدف، فوکس بر روی  سومین عروسک از آخر بود که به آن بابوشکا می گوییم. در عکس زیر با دیافراگم f22، عمق میدان وسیع تری داریم که هر عروسک را پوشش می دهد.

با  f22 هر7عروسک در  فوکس قرار دارند. فوکوس بر روی سومین عروسک از آخر بوده است.

برای عکس بعدی، از دیافراگم بزرگتر یعنی f11 استفاده کردم که عمق میدان کمتری  در مقایسه با f22 به ما می دهد. در نتیجه، جزئیات میز  رفته رفته در مقایسه با f22 تار می شوند. شاید متوجه شدید که دو عروسک اول را در شرایط فوکس نمی توان مثل 6 تای دیگر نشان داد.

با f11 دو عروسک اول و میز پشت آن تار شده و خارج از فوکس هستند

با f/1.8، دیافراگم کاملاً باز است و عمق میدان کم شده است. تنها بابوشکا است که دیده میشود. از همه واضح تر و زیبا تر است. اشیائی که در جلو  و پشت آن قرار دارند در تاری محض فرو رفته اند.

در نتیجه، عمق میدان در واقع بیانگر فاصله میان نزدیک ترین و دورترین اشیاء در یک صحنه است که کاملاً واضح در عکس نمایان می شود. هر چیز درون عمق میدان واضح به چشم می خورد و هرچیزی خارج از آن  تار. هر چقدر ضریب f کوچکتر باشد، عمق میدان کمتر است. همانطور که قبلاً هم گفته شد، نواحی کرم رنگ خارج از فوکس را بوکه می نامند. تصویر زیر، این را بهتر نشان می دهد.

عمق میدان در واقع بیانگر فاصله میان نزدیک ترین و دورترین اشیائ داخل یک صحنه است  که کاملا واضح در عکس نمایان می شود

فکوس صحیح | چگونه همیشه عکس هایی شارپ بگیریمISO

دیافراگم و عکاسی

همانطور که پیشتر هم گفتیم، دیافراگم به معنی اندازه روزنه ای است که نوراز  آن عبور می کند. در ادامه مجموعه ای از F-stop ها را می بینید که به عنوان مقیاس f-stop شناخته می شوند.  اهمیت آن در این جاست که بالا بردن استاپ کامل (مثلا از f/1.4به f/2) به این معنی است که نیمی از نور از لنز شما عبور خواهد کرد. کم کردن f-stop (مثلااز f/8به f5.6 رفتن) به این معنی است که نور دوبرابر از لنز دوربین شما عبور خواهد کرد.

بر خلاف iso و  مقیاس سرعت شاتر که یادگیریشان کار راحتی است ، پیش بینی مقیاس f-stop کمی پیچیده تر است. از آنجایی که این ضریب ها نا منظم اند، بسیاری از افراد معتقدند که راحت تر این است که ترتیب آن را حفظ کنیم.

به این مثال کوتاه توجه کنید :

می خواهید با ایزو 400، دیافراگم  f4 و سرعت شاتر 1/500 عکس پرتره بگیرید بعد از گرفتن عکس دوست دارید که عکس، بوکه بیشتری داشته باشد پس دیافراگم را باز تر می کنید مثلا f2.8. طبق مقیاس pf-sto بالا ، این کار میزان نور منتقل شده به حسگر عکس را دو برابر می کند. در نتیجه، نیاز است که سرعت شاتر را یک استاپ کامل افزایش دهید ( برای مثال از 1/500 ثانیه به 1/100 ثانیه )

سرعت لنز و دیافراگم

اگر به ویژگی های لنز خود نگاهی بیاندازید، مشخص می شود که لنز شما بزرگترین دیافراگم (ضریب f-stop پایین تر ) را پشتیبانی می کند. این ضریب مهم است چرا که نشان می دهد که چقدر لنز شما می تواند باز شود تا اجازه ی ورود نور را دهد. هر چقدر f-stop کوچک تر باشد لنز شما نور بیشتری را دریافت کرده و به حسگر های دوربین شما منتقل می کند.

از لنزهایی با دیاف های باز مثل f1.8، اغلب به عنوان لنز سریع نام می برند. این به این خاطر  است که در دیافراگم باز، نور بیشتری از لنز عبور می کند، که اجازه می دهد سرعت شاتر افزایش یابد. شاید تعجب کنید که چرا همه ی لنز ها دیافراگم باز ندارند. این به این خاطر است که هزینه ی مواد اولیه ی تولید شیشه های بزرگ برای تهیه ی دیافراگم بزرگتر زیاد است. لنزهای پرایم نسبت به لنزهای زوم اغلب دیافراگم های بزرگتر دارند  .

کنترل خلاقانه دیافراگم

تا اینجا توضیح دادیم که چگونه دیافراگم مقدار نوری که از آن عبور می کند تا به حسگر تصویر برسد را کنترل می کند. همچنین درباره ی تاثیر دیافراگم بر روی عمق میدان نیز صحبت کردیم. اما همه ی اینها چه ربطی به عکاسی شما دارد؟ مهم تر این که، از این دانش چگونه در حرفه ی خود برای گرفتن عکس های بهتر استفاده می کنید؟ در اینجا راه هایی به شما معرفی می کنیم که می توانید از دانش خود استفاده کنید.

فریز یا ثابت کردن حرکت

زمانی که دارید از یک رویداد ورزشی یا جشن تولد عکاسی می کنید شاید بخواهید حرکات را در عکس برای خود ثبت کنید. برای این کار به سریع ترین سرعت شاتر نیاز دارید. یکی از راه های رسیدن به سرعت شاتر سریعتر این است که تا جایی که امکان دارد دیافراگم را باز کنید برای مثال f/2.  با باز کردن دیافراگم، اجازه می دهیم که نور بیشتری به حسگرهای تصویر برسد. در نتیجه، می توانیم با آن سرعتی که مدنظر داریم عکاسی کرده و  و  فریز اکشن انجام دهیم.

استفاده از دیافراگم بزرگتر(f-stop کوچکتر) کمک می کند که حرکات را ثبت کنیم

ایجاد تاری حرکتی (motion blur)

اگر می خواهید از تاری حرکتی عکس بگیرید، به سرعت شاتر کم نیاز دارید. با کم کردن دیافراگم (f-stop بزرگ مثل f/11) مقدار نوری منتقل شده به حسگر، محدود می شود. از آنجایی که نور کمتری برای حسگر ها وجود دارد نیاز است که شاتر را برای مدت زمان بیشتری باز نگه داریم (سرعت شاتر آهسته). این یک ابزار خلاقانه است که می توانید  با آن حس حرکت را به بیننده القا کنید. برای مثال، اگر به هنگام عکاسی از آبشار، مردم، حمل و نقل عمومی، ریسه های لامپ و غیره بخواهید تاری حرکتی داشته باشید.

استفاده از یک دیافراگم کوچکترمثل f11 میتواند سرعت شاتر را تا حدی کمتر کند که تاری حرکتی را ثبت کنید

عکاسی در نور کم

زمانی که درشرایطی با نور کم عکاسی می کنید، باز کردن دیافراگم اجازه می دهد که نور کافی وارد لنز شود. برای مثال، اگر از یک مهمانی در شب عکاسی می کنید، می توانید بدون استفاده از فلش در صورتی که لنز سریع داشته باشید عکس های زیبایی بگیرید. به خاطر داشته باشید که منظور از لنز سریع، لنزی است که دیافراگم بزرگ و f-stop کوچکتر مثل f/1.8 دارد. در شرایط کم نور از لنز دوربین استفاده کنید تا ببینید که با دیافراگم بازتر در چنین موقعیتی چگونه عمل می کند.

باز کردن دیافراگم به شما کمک می کند که در نور کم عکاسی کنید

سوژه را جدا کنید

پیشتر هم گفتیم که با استفاده از دیافراگم بزرگتر عمق میدان کم تر داریم. نتیجه ی آن این است که نواحی خارج ازعمق میدان تار خواهند شد. با این افکت می توانید سوژه ی خود را از پس زمینه و پیش زمینه جدا کنید. اینکار توجه بیننده را به سوژه ی مورد نظر شما جلب می کند.

افکت بوکه کمک می کند آشفتگی بصری پس زمینه را خنثی کنید

نتیجه گیری

در درجه ی اول استفاده از این  آموزش ها به شما می گوید که هر مقدار از دیافراگم چه میزان نوری را از لنز عبور می دهد و عمق میدان را نیز مشخص می کند. همچنین می توانید از دیافراگم برای عکاسی به شیوه ی صحیح و جدا کردن سوژه از پس زمینه استفاده کنید.

 

 

لطفا در انتشار مطالب اخلاق حرفه ای را رعایت کنید

 

نظرات

به این مطلب امتیاز دهید

تعداد کل امتیازات این مطلب 6

مطالب مرتبط

تبلیغات

 

عضویت در خبرنامه

با عضویت در خبرنامه می توانید از جدیدترین مقالات، اخبار و محصولات سایت در ایمیل خود با خبر شوید...