تحول در عکاسی

تحول در عکاسی
چکیده این مطلب : انتشار : 1396/09/10 0 نظر 256 بازدید

بررسی  تاریخچه عکاسی ما را با سیر تحول عکاسی از گذشته تا به امروز بیشتر آشنا میکند

تحول در عکاسی

هنر نقاشی مادر دیرینه عکاسی است . مردم در دوران باستان برای فهماندن تصورات و مهارت فنی شان نقاشی می کشیدند . همه هنرها، شکلی بصری از تصورات و ابتکار بشر هستند. عکاسی شکل اصلاح شده ی هنر نقاشی در دوران باستان است . کلمه ی، عکس برداری، ترکیبی از دو کلمه  یونانی است . Photo به معنای نور و، graphia، به معنای نوشتن یا نقاشی کردن است. بنابراین عکسبرداری به طور تحت اللفظی به معنای نوشتن یا نقاشی کردن با استفاده از نور است . عکاسی از اوایل قرن نوزدهم آغاز شد. در آن زمان ، بعضی پژوهشگران از تاریک خانه (اتاقی تاریک ) برای خلق عکس های شان استفاده می کردند. امروزه (اوایل قرن 21)، از دوربین های دیجیتال برای خلق عکس های مان استفاده می کنیم . بیایید به طور خلاصه تحول در عکاسی را در دو قرن مرور کنیم .

قرن های چهارم و پنجم قبل از میلاد مسیح

در این قرون فیلسوفان چینی و یونانی، اصول اولیه نور شناسی و دوربین را شرح دادند .

در قرن نوزدهم

Thomas Wegeword  انگلیسی در سال 1802 اولین نفری بود که سعی کرد، تصاویر را ثبت کند. وی از نیترات نقره روی چرم سفید یا کاغذی در معرض نور استفاده کرد ، اگرچه نتوانست راهی برای ثابت کردن آن تصاویر پیدا کند .

Joseph Nicephore Niepce  فرانسوی در سال 1814 به اولین تصویر عکاسی در تاریک خانه دست یافت. اگرچه ، زمان ظاهر شدنش 8 ساعت طول کشید و بعداً محو شد . در سال 1816 موفق شد، عکس های نگاتیوی یا تصاویر موجود در دوربینش را بر روی کاغذی پوشانده شده با نیترات نقره ظاهر کند . دوباره عکس ها ثابت نماندند چرا که بعد از مدت زمان کوتاهی تصویر به محض تماس با نور برای دیدن آن، تیره می شد . وی در سال 1825 شروع به فرآیند ساختن عکس آفتابی کرد و موفق به ساخت اولین عکس سالم  در سال 1826 یا 1827 شد که مستلزم بودن در معرض نور به مدت حداقل 8 ساعت ، بود . Niepce  به آزمایشاتش برای ساختن عکس آفتابی ادامه داد ، در سال 1827 به دیدار نقاشی به نام Louis Jacques Mende Daguerre  رفت که او نیز سعی در یافتن راهی برای ثبت تصاویر موجود در دوربین داشت.

William Henry Fox Talbot  انگلیسی در سال 1835 تصاویر نگاتیو با ثباتی با استفاده از کاغذ آغشته به کلراید نقره ساخت و با محلول نمک آن را تثبیت کرد. وی فرآیند دو مرحله ای نگاتیو (معکوس) و پوزتیورا معرفی کرد ، که در آن تصاویر پوزتیو را با تماس دادن عکس چاپ شده با دیگر ورقه ای از کاغذ به وجود آورد .

Louis Jacques Mande Daguerre فرانسوی در سال 1837 تصاویر را روی ورقه ای از مس که آغشته به یدید نقره بود ، به وجود آورد و با جیوه گرم آن را ظاهر کرد. کمتر از نیم ساعت در معرض نور قرار گرفت و محو نشد .

 Louis Jacques Mande Daguerre فرانسوی در سال 1839 به صورت آشکارا پروسه daguerreotype  را معرفی کرد ، که عکس هایی با ثبات با جزئیات دقیق روی ورقه ای از مس نقره اندود شده ، تولید می کند. ابتدا ، مستلزم دقایقی برای در معرض نور قرار گرفتن بود اما با اصلاحات بعدی ، زمان ظاهر سازی به چند ثانیه کوتاه کاهش یافت . ناگهان عکاسی وارد آگاهی عموم مردم شد و تبدیل به یک موفقیت تجاری شد .

John Frederick William Herschel انگلیسی هیپوسولفیت سودا ، موسوم به تیوسولفات سدیم را معرفی کرد که هنوز با نام مستعار هیپوسولفیت سدیم مشهور است. این ماده تاثیر بالایی در ثبت عکس با فرآیند های مبتنی بر نقره دارد . اولین نگاتیو شیشه ای را هم او ساخت .

William Henry Fox Talbot  انگلیسی در سال 1841 فرآیند ٌروند ترسیمٌ اصلاحی خود را معرفی کرد. روند جدید کالوتیپ (تصویر زیبا ) یا تالبوتیپ نامیده می شود که تصویر نا پیدا را ظاهر می کند . نگاتیو هایی را به وجود می آورد که از آن پس برای ساختن نسخه اصلی عکس استفاده می شد . این فرآیند زمان لازم برای ظاهر شدن و تبدیل به اولین فرآیند تبدیل نگاتیو به پوزتیو را کاهش داد و ساختن اولین کپی های چند تایی را ممکن ساخت . وی فرآیند توسعه یافته خود را ثبت کرد .

Frederick Scott Archer انگلیسی درسال 1851 محلول عکاسی را با پخش ترکیبی از پنبه (نیترات پنبه حل شده در اتر و الکل) و مواد شیمیایی روی سطحی از عدسی به نام (فرآیند صفحه ی تر کولودیون) گسترش داد. فرایند کولودیون خیلی ارزان تر از چاپ عکس با کلیشه داگر بود ، تنها به چند ثانیه قرار گرفتن در معرض نور نیاز داشت . فرآیند تبدیل نگاتیو به عکس اجازه تجدید چاپ به تعداد بی نهایت می دهد . این فرآیند منتشر شد ولی ثبت نشد .

Richard Leach Maddox  انگلیسی در سال 1871 وقتی با خبر شد که سلامت F.S Archer  تحت تاثیر بخار اتر کولودیون به خطر افتاده ، شروع به جستجو در مورد جایگزینی برای فرآیند کولودیون کرد. بعد از چندین آزمایش ، استفاده از امولسیون ژلاتین و برم نقره روی یک عدسی شیشه ای را پیشنهاد داد و نام آن را فرآیند صفحه خشک گذاشت .

George Eastman and Kodak امریکایی در سال 1888 نام تجاری Kodak  را ثبت کرد و اولین حلقه فیلم را معرفی کرد (هم چنین اصولی برای اختراع فیلم با تصاویر متحرک) و اولین دوربین با نام Kodakbox  را ثبت کرد. بعد از آن اندکی Kodak box  را بهبود بخشید و ورژن جدیدی به نام   Kodak 1  را منتشر کرد . قیمت ورژن جدید 25 دلار بود و ظرفیت بارگیری برای ظاهر کردن 100 عکس را در کارخانه داشت . استفاده از این دوربین بسیار راحت بود ، از این رو با این شعار مورد تبلیغ قرار گرفت : تنها دکمه را فشار دهید ، بقیه اش با ما

در قرن  21

Oskar Barnack  آلمانی در سال 1920 ، فیلم عکاسی mm35  را با دوربین Leica 35mm معرفی کرد. قبل از معرفی فرم 35mm  ، اندازه دوربین ها به خاطر فرمت فیلم در اندازه های مدیوم و بزرگ ، خیلی حجیم و سنگین بودند . در حلقه فیلم 35  mm  ، طول عکس 36mm  و ارتفاع 24mm با نسبت 3:2 در معرض دید قرار گرفت . بعد ها در سال 1927 دوربین Leica1  را با فیلم عکاسی 35mm  که در این دوره عکاسی دیجیتال ، هنوز به عنوان  full frame  یا  fx معروف است را ابداع کرد .

 Eastman Kodak در سال 1935 فیلم عکاسی  Kodachrome را که یک حلقه فیلم رنگی ریورسال هم برای فیلم برداری و هم برای عکاسی است ، معرفی کرد. اولین حلقه فیلم رنگی چند لایه که نیاز به فرآیند نگاتیو پوزتیو ندارد .

دوربین SLR 35mm در سال 1936  اولین  SLR 35mm (تک لنز بازتابی ) متعلق به  CnOPT  اتحادیه شوروی ( روسیه امروزی ) بود که در سال 1934 مورد استفاده قرار گرفت اما تا سال 1937 وارد فروشگاه ها نشد . پس نمی توان آن را اولین دوربین  SLR 35mm  دانست . اولین فرمت واقعی دوربین  SLR 35mm  متعلق به  KinExakta  بود که در سال 1936 در آلمان تولید شد .

Charge Coupled Device (CCD)  در سال 1969 سنسورCCD  اختراع شد. George E. Smithو Willard S. Boyle هر دو امریکایی اند در سال 1969 سنسور CCD  را اختراع کردند.  CCD  سنسور اصلی در دوربین دیجیتال است. تحقیقات در این زمینه برگرفته از آزمایشگاه Bell  (شرکت تحقیقاتی و علمی امریکا ) است .

دیگر شرکت نیمه رسانای امریکایی فرانچیلد – شرکت ثبتی بین المللی که محقق Gil Amelio آن را هدایت می کند . اولین تصویر بزرگتر از  CCD دارای 100 ردیف و 100 ستون پیکسل اختراع شد .

Canon -1984 کانن دوربین عکاسی D413  را که کیفیتی حرفه ای داشت و دارای یک انتقال دهنده آنالوگ بود را در المپیک سال 1984 اجرا کرد. تصاویر بوسیله خطوط تلفنی در کمتر از نیم ساعت به ژاپن فرستاده شدند . سپس در روزنامه Yomiuri چاپ شدند. قبل از شروع بازی کانن فورا خبر موفقیت در توسعه و طراحی دوربین عکاسی دیجیتال رنگی را برای استفاده در پخش تجاری اعلام کرد .

Kodak  در سال 1986 اولین سنسور دوربین مگاپیکسل جهان را که قادر به ثبت 1.4 میلیون پیکسل است را ایجاد کرد که می تواند عکس های دیجیتال 5 در7 اینچ را تولید کند.

Adobe  در سال 1990 فتوشاپ 1.0 ، که برنامه تصویر سازی برای کامپیوتر هایApple Macintosh   است را منتشر کرد.

Nikon  در سال 1999 اولین دوربین SLR  دیجیتال حرفه ای Nikon  را با ویژگی 2.6 مگاپیکسل ، معرفی کرد.

قرن 21

کنون در سال 2001 اولین دوربین دیجیتال حرفه ای  SLR  به نام EOS1D  را منتشر  کرد که  4.1 مگاپیکسل بود . D100  با 6.1 مگاپیکسل اولین دوربین دیجیتال SLR  پیشرو در نیکن است.

اختراع هم چنان ادامه دارد .....تحول هیچ گاه پایان نمی پذیرد .

لطفا در انتشار مطالب اخلاق حرفه ای را رعایت کنید

 

نظرات

به این مطلب امتیاز دهید

تعداد کل امتیازات این مطلب 5

مطالب مرتبط

تبلیغات

 

عضویت در خبرنامه

با عضویت در خبرنامه می توانید از جدیدترین مقالات، اخبار و محصولات سایت در ایمیل خود با خبر شوید...