این مطلب را به دوست خود ارسال کنید

اطلاعات شما نزد پرشیا جی اف ایکس کاملا محفوظ می باشد

عکاس حرفه ای کیست ؟

عکاس حرفه ای کیست ؟
چکیده این مطلب : انتشار : 1396/08/15 2 نظر

به چه کسی عکاس حرفه ای می گویند؟ این جمله هر روز در دنیای عکاسی شنیده می شود: "من یک عکاس حرفه ای ام"

سوال اصلی این است که چه چیزی عکاس را حرفه ای می کند؟

پیتر هرلی -یکی از عکاسان بزرگ در زمینه هدشات (headshot) - مسلما یک حرفه ای است. ولی مثلا من حرفه ای نیستم؛ با این که یکی از دوستانم اخیرا به خاطر پرتره ای که از او گرفتم، به من پول داد !

پس معیارهایی که به عکاسان اجازه می دهد به خود برچسب حرفه ای بزنند چیست؟ شاید هم مهم ترین سوال این باشد که چه چیزِ عکاس حرفه ای بودن جالب توجه است؟ من قصد ندارم زیاد سخت گیر باشم اما، بیشتر کارهای عکاسان واقعی حرفه ای  نسبتا معمولی است در حالی که کار بیشتر عکاسان آماتور فوق العاده است.

در نهایت این سوال باقی می ماند" چه کسی را باید و چه کسی را نباید حرفه ای بدانیم؟

در هر تحقیق علمی منبع باید ارزنده باشد. منبع من روزنامه ی واشینگتن پست است. این سازمان خبری برجسته اخیرا یک مسابقه ی عکاسی راه انداخته که به نوبه ی خود جالب است. قوانین ورود به این مسابقه این است" فقط آماتور ها حق شرکت در مسابقه را دارند"  همانطور که این جمله را می خواندم این فکر به ذهنم خطور کرد که واشنگتن پست به من اجازه ی حضور در مسابقه را نمی دهد. آنها عکاس حرفه ای را این گونه تعریف می کنند؛ کسی که 50 درصد درآمدش از عکاسی باشد. به عنوان یک معلم ریاضی باید اعتراف کنم که شیفته ی این تعریفم. این تعریف هم واضح و هم قابل سنجش است. به سادگی این معنی را دارد که اگر یک نفر سالانه 50 میلیون درآمد دارد ،25میلیون تومان از آنرا باید از راه عکاسی بدست آورد.

این تعریف تعداد عکاسان مثلا حرفه ای را تا حدودی کم میکند، که همین طور هم باید باشد.

بعد از اندیشیدن دراین باره، من خودم به شخصه کسی را نمی شناسم که واجد این شرایط باشد تا او را عکاس حرفه ای بنامیم . نمیتوان این حرف من را انتقاد تلقی کرد مادامی که بسیاری از همکاران من از عکاسان برجسته هستند .

 

حرفه ای در برابر آماتور: تعریف شخصی من

برای من، این یک سوال منطقی و حساب شده است. کلمات معنی دارند، و ما در جهانی زندگی می کنیم که تقریبا همه با یک دوربین، خود را حرفه ای می دانند. نکته ی مهم این که، درباره ی تازه کارها صحبت نمی کنیم. درباره ی زنان و مردانی صحبت می کنیم که به طور جدی عکاسی می کنند.

به تازگی نقل قولی  از جی پی دانکو خواندم که به نظر ساده اما مهم است: بسیاری از –به اصطلاح- عکاسان آماتور، عکس های خیلی زیبای نفرت انگیزی می گیرند(نگاهی به کارهای 500px بیاندازید) و بسیاری از به اصطلاح حرفه ای ها عکس های خیلی افتضاحی برای مشتریانشان می فرستند(به پرتره های US Olympic Team مراجعه کنید.) بنابراین فکر نمی کنم از نظر کیفی تفاوت قابل تعریفی داشته باشند. این انتقاد است! فاصله ی بین عکاس حرفه ای و آماتور ربطی به کارشان ندارد.

به تعریف من باز می گردیم. خب درآمد 50درصدی تعریف ساده ای است. هنوز این تعریف در بسیاری از تحقیقات به چشم می خورد.

 

یافته های زیر را من بعد از یک جستجوی پیشرفته بدست آورده ام و برای عکاسانی است که می خواهند حرفه ای شناخته شوند.

وب سایت: یک عکاس حرفه ای باید وب سایتی با نمونه کارهای دسته بندی شده از کار تخصصی اش داشته باشد. اگر عکاس پرتره هستید  مشتری های حساب گر می توانند بیش از 20نمونه ی خاص از کارهایتان را ببینند. اگر عکاس عروسی هستید زوج های جوان می توانند بیش تر از 20 نمونه از مراسم های مختلف را ببینند.  از این طریق مشتریان نتیجه ی نهایی کار را می بینند و آن را از نظر کیفیت و متناسب بودن بررسی می کنند. یک عکاس تنها 5 پرتره در فیس بوک ارائه می دهد  که قطعا برای یک مشتری حسابگر مناسب نیست. فیس بوک وسیله ی با ارزشی است تنها به این خاطر که مشتری ها را به وب سایت تان هدایت می کند.

بیمه: یک عکاس حرفه ای باید بیمه ی مسئولیت کسب و کار داشته باشد. شما در کارتان با قرار داد ها سرو کار دارید پس بیمه ضروری است.

دست آوردها: یک عکاس حرفه ای باید بعضی از موارد زیر را داشته باشد:

  1. تبلیغ کارش در روزنامه، مجله و ....

  2. سازماندهی و رهبری یک گروه از عکاسان تازه کار برای عکاسی تفریحی .

  3. برپایی نمایشگاه عکاسی

  4. دریافت تقدیر نامه از مسابقات عکاسی سراسری

  5.  حضور در ورک شاپ های عکاسی.

پول: 50درصد(درآمد) برای آغاز کار است، البته بسته به این که عکاس چه تعداد از معیار های بالا را داراست این مقدار قابل تغییر است. در آغاز درآمد باید به اندازه ای باشد که خرج و دخلش با هم یکی شود. آیا عکاس انقدر درآمد دارد که صرف خرید دوربین و لنز کند؟ این حداقل چیز است.

 

سوال آخر این که می توانم با کار عکاسی زندگی کنم؟

با هر حرفه ای  همیشه بهتر است  صفت ها را حذف کنیم. درباره ی کار عکاسی  اجازه دهید بیننده نظر دهد. اگر آنها کارتان را می پسندند، که چه بهتر اما اگر کارمان را دوست ندارند، می توانیم از انتقادهایشان برای بررسی کارمان استفاده کنیم. به علاوه دیدگاه آنها ممکن است موثر باشد و بررسی دقیق آن به ما این اجازه را می دهد که به عنوان عکاس رشد کنیم و به عنوان هنرمند مطرح شویم.

 

دراینجا نکته ی اصلی  این است که نگران برچسب هایی که به ما می زنند نباشیم. و از این که به همه اجازه دهید درباره ی کارتان نظر دهند مردد نباشید. عکاسانی مثل پیتر هرلی، جو مک نالی،  و اسکات کلبی هیچگاه به خود لقب عکاس حرفه ای ندادند. خیلی راحت می گویند "من یک عکاسم"اگر آنها، پیتر، جو، و اسکات، در نهایت فروتنی به خودشان می گویند عکاس و برایشان کافی است، پس چنین تعریفی برای ما عالی است. همه ی ما عاشق کاری هستیم که می کنیم.  تفاوت در این است که ما یا آن را می فروشیم و یا دور می اندازیم. گاهی به خاطر القابی که به ما می دهند در خطر قرار گرفتن در جایگاه مدعیان هستیم. همه به کیفیت کار ما اهمیت می دهند و شغل ما به گونه ای است  که پیوسته برای بهتر شدن کیفیت آن می کوشیم.  اجازه دهید جهان، شما را توصیف کند... .

 

لطفا در انتشار مطالب اخلاق حرفه ای را رعایت کنید

 

captcha Refresh
پویا
۱۳۹۷/۰۱/۱۸۰۱
پاسخنگاه کنین من خیلی دوست دارم عکاس بشم ولی خوب نمیتونم عکاسی کنم لطفا یکی بیاد به پیوی تلگرام من به من بگه برای دهم چه ر‌شته ای بخونم که رشته عکاسی بیارم و ازش مشورت بگیرم
pouya_pj0098@
admin Persia
۱۳۹۷/۰۱/۱۹۰۰

دوست گرامی برای انتخاب رشته مورد علاقتون از مشاورین تحصیلی کمک بگیرید تا مسیر مناسبی انتخاب کنید .

با عضویت در خبرنامه می توانید از جدیدترین مقالات، اخبار و محصولات سایت در ایمیل خود با خبر شوید...